De niet zo koude nacht van 20 november

De niet zo koude nacht van 20 november:

Mijn verjaardag vierde ik eigenlijk een paar uur te vroeg. In India is het natuurlijk 4.5 uur eerder, dus heb ik een klein beetje gesmokkeld.  Wanneer je de hele week, elke dag, om de tien minuten de vraag krijgt of je echt zondag jarig bent…dan duren de laatste tien minuten van 19 november heel lang! Gelukkig ging de tijd toch voorbij en was het 12 uur. Precies om 00:00 Indiase tijd werd ik gebeld door ‘Thuis❤’. Stiekem dacht ik al dat ik papa en mama even aan de telefoon zou krijgen. En wat was dat even fijn! Ik heb totaal geen last van heimwee op dit moment maar toch moest ik huilen toen ik de stemmen van papa en mama hoorde. En naast die bekende stemmen klonk natuurlijk nog een bekend geluid, de vleugel. Bij elke verjaardag speelt papa lang zal zij leven op de vleugel, en dus ook nu, maar dan door de telefoon! Gelukkig was ik niet de enige die moest huilen, zelfs papa hield het niet droog. ‘Ja, ik uhh…..snik…wacht even hoor Caat..’ Het kwam er op neer dat we heel trots zijn op elkaar! En natuurlijk ook dat we veel van elkaar houden. Tijdens het telefoontje van papa en mama kreeg ik al een paar berichtjes binnen, onder andere van Kanndasan. Hij stuurde een ‘snapchat’ (de oudjes onder jullie zoeken dit maar eventjes op of vragen raad aan de jonge generatie) waarin een aantal van de jongens te zien waren met de tekst ‘Happy Birthday to Caroline.’ (Ja ik luister naar elke versie van mijn naam). Ook kreeg ik al een vroege felicitatie uit Taipei, van Kwint, die dus ook in Azië is op dit moment! Plus berichtjes van mijn lieve familie, waaronder een heus filmpje van opa Henk en oma Annemarie! Natuurlijk werd ik meteen gefeliciteerd door Esra, die blijkbaar al deze hele tijd rondliep met een cadeautje van papa en mama (een armbandje en lieve kaartjes). Zelf had ze stiekem een super leuke canvas tas gekocht voor mij als cadeautje toen we laatst in Express Avenue waren, plus een lieve kaart. Ook mocht ik nu eindelijk die enveloppe openmaken die drie dagen voor mijn verjaardag binnenkwam.

IMG-20161201-WA0005

 

Hierin zat post van papa en mama, lief lief lief! Altijd fijn om echte post te ontvangen, naast al die appjes. Net als de enveloppe van mijn aller liefste nichtje Merel, die voor deze reis 3 enveloppen mee gaf. Uit mijn ‘openen op je b’day’ enveloppe kwam een heel schattig fotootje van mini Merel en Carolijn! Na al die verjaardagsvreugde ging ik rond 3 uur ‘s nachts toch maar slapen. En toen was het in Nederland nog niet eens 20 november.

Ik had natuurlijk die ene mislukte appeltaart om uit de delen, maar mijn gevoel vertelde mij dat de jongens hier niet heel blij van zouden worden. En dus gingen we ‘s ochtends op zoek naar een werkende ATM, en dat lukte natuurlijk niet (nog steeds niet trouwens). Gelukkig zit er op de hoek van het grote kruispunt een grote bakkerij. Ik wist dat ze hier een pinapparaat hadden, dus op naar die bakkerij (Benny’s). Aangezien het een grote bakkerij was, was er ook heel veel keus. Het personeel zag dat we het lastig vonden en dus kregen we verschillende soorten mini gebakjes te  proeven. Dat was leuk! Uiteindelijk kozen we voor vierkante, oranje ‘blokjes’ met in het midden een crème laagje. De omschrijving klinkt niet echt smakelijk, maar ze waren vooral gewoon erg zoet. En daar houden de jongens van dus zat ik er wel goed mee. Ik kocht voor de zekerheid 40 stukjes zodat ik niet opeens te weinig had. Mijn ING werd niet geaccepteerd omdat het Maestro is, maar gelukkig kon ik betalen met mijn creditcard. Het was voor Indiase begrippen best een bedrag, maar het voelde voor mij toch een beetje als noodzakelijk. Aangezien het hier in India echt een traditie is dat de jarige zoetigheid uitdeelt, en die appeltaart vond ik niet geldig. Dus met twee dozen mini gebakjes onder mijn arm liepen we weer naar huis. Hier haalden we de appeltaart op en toen liepen we weer door naar de shelter.

Natuurlijk werd ik van alle kanten gefeliciteerd, door Sabari en Aajai zelfs zo’n 10 keer. Ik was de dag voor mijn verjaardag ook al een aantal keren gefeliciteerd ‘in advance’. Maar nu voor het echt! De rest van de dag hebben we doorgebracht net als elke andere dag; spelletjes spelen, veel kletsen en nog meer lachen! Rond vijf uur gingen alle jongens zitten op de manier waarop ze altijd gaan zitten als we gaan eten. Voor de groep stond een bankje waarop ik mijn appeltaart en de gebakjes had staan. Voordat ik daaraan kon beginnen moesten Esra en ik eerst gaan zitten op stoelen en werd het hele verjaardags ritueel voor sponsoren uitgevoerd. Ik voeg een filmpje toe, dan kun je zien wat ik bedoel. Dit is pure routine voor de jongens (en ons) dus niet echt bijzonder. Maar hierna werd het leuk! Kanndasan, Tanga en Ashok hielpen ons met de taart snijden, dat ging niet zo makkelijk. Esra vulde de papieren bordjes en ik deelde ze uit. Samen met die drie oudere jongens hebben we erg gelachen, en dan vooral om die appeltaart. Toen iedereen zijn gebakje en hoopje appeltaart zo’n beetje op had kreeg ik vaak te horen ‘soeper cake sister..’ gevolgd door veel gelach. Ook vanaf mijn kant hoor, die taart was gewoon niet gelukt. Hoewel Esra en ik hem nog best lekker vonden, het was eigenlijk gewoon appeltaartdeeg en appel met kaneel, suiker en rozijnen. Veel gelachen dus. De rest van de middag en avond (en de dagen na mijn verjaardag) kwam het woord taart nog erg vaak aan bod(;. Verder die dag heb ik niets meer gedaan rondom mijn verjaardag. Het was een hele bijzondere, gezellige en grappige dag! En toen was ik opeens 18, in India!

https://www.youtube.com/watch?v=-CiN0HKchpA&feature=youtu.be

Mijn locatie .

6 reacties op “De niet zo koude nacht van 20 november

  1. Lieve Caat,
    Dat was weer eenleuk verhaal over je verjaardag,zo zal je hem nooit meer meemaken,goed dat je het beschreven hebt!!!!!!
    We denken elke dag even aanje,dat gaat vanzelf,maar is wel fijn!
    Lieve Caat tot het vlgde verhaal….knuffel !!!Opa Henk en oma Annemaeie

  2. Hoi Carolijn, leuk om zo alles te lezen wat je ervaart en mee maakt. Soms valt het even niet mee, heel herkenbaar, wil je gewoon even je verhalen delen met je ouders aan tafel met een bakkie thee om daarna weer terug te gaan. Die Nederlandse gezelligheid kennen ze ook alleen maar in Nederland. Maar voor je het weet zit je weer te mijmeren over India. Ik wens je alvast een heel fijn kerstfeest( ik zat toen die tijd in Indonesië op strand aan een heel lekker gerecht) toe en heel veel plezier tijdens het nieuwe jaar, als ze die daar vieren. Duurt nog wel even, maar het vliegt voorbij. Lieve Carolijn lekker genieten van al die indrukken en het lekkere weer. Veel liefs en dikke kus Célèste

  3. Ik denk dat ik teveel schrijf het onderste stuk valt steeds weg. Nu even in tweeén.
    Maar nu ben ik vergeten wat ik precies geschreven heb. Hè bah en ik was er net zo tevreden over. Voor de volgende keer.
    Dag lieve Carolijn, maak veel mooie dingen mee. Je hebt nu de kans.
    Veel liefs en goeds en dikke kussen van je oma Liesbeth.

  4. Wel een heel bijzondere 18e verjaardag Carolijn. Wij hier hadden natuurlijk graag even om een hoekje willen kijken hoe ons Carolijn op Indiase wijze deze dag zou vieren. Fijn dat papa en mama je als eersten feliciteerden en ze je traditiegetrouw toezongen met papa achter de vleugel. Wie van ons had in die koude winternacht kunnen bedenken dat jij je 18e verjaardag in een ander werelddeel zou vieren.
    Komisch verslag van je tractatie. Het belangrijkste is dat jullie veel gelachen hebben. Ook al is het zingen een verplicht nummer ik vind het een lief filmpje. De kleine jongetjes schrijnen een beetje. Daar horen lieve moeders en/of vaders bij die knuffelen. Maar waarschijnlijk zijn ze nog bevoorrecht dat ze daar kunnen wonen en verzorgd worden. De oude man is een behoorlijk indrukwekkende heer.
    Wat een ellende dat jullie nog steeds niet bij je geld kunnen komen. Het zal een heel vervelend gevoel zijn. Het enige voordeel is dat je het ook niet uit kan geven

  5. De hier wel zo koude start van december!

    Na jouw verjaardag, vierden we hier een sobere Sint met één nuttig kadootje en twee pepernoten, maar wel gezellig met ( grieperige ) Juul en oma aan tafel.
    En dan gaan we nu richting kerst.
    Qua weer zitten we vast goed:
    Het vriest ‘s nachts en het is overdag helder blauw.
    Heel Hollandsch dus.

    En dat terwijl jij met heel andere zaken bezig bent:

    * je realiseren dat je je écht hecht aan de mensen om je heen
    * plan maken voor de kinderen vanuit het verkregen verrassingsbudget
    van Samen
    * eigenhandig een Riksja besturen
    * bijklussen door de administratie van het kantoor van Karunalaya op orde te
    brengen
    * inmiddels zonder te knoeien met je handen rijst kunnen eten
    * ervoor zorgen dat je nu eindelijk weer beschikking krijgt over cash
    * plannen realiseren voor je uitstap naar de theevelden en bergen
    * de gestuurde spelletjes introduceren bij de meisjes

    En dit alles tegen het licht van moeten wachten tot het Indiaas leven weer op gang komt na de 3 daagse rouw n.a.v. het overlijden van chief minister Tamil Nadu, de provincie waar jij woont.

    Nou nou Caat, pet af voor je geduld en incasseringsvermogen.
    Jullie plannen en dagen lopen altijd anders!
    We hopen dat je snel flink kunt cashen, jullie plannen voor een korte uitstap kunnen vastleggen en met de staff in gesprek gaan over jullie ideetjes voor Oud en Nieuw!

    Dag lieve, stoere, wijze, mooie Caat van ons!
    Papa en mama

  6. Allerliefste nicht! Ik denk dat dit een heeeele bijzondere verjaardag moet zijn geweest! Kus van je nichtje! xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Reacties zijn gesloten.